19-09-12

Tom Lanoye werd kwaad

Doorbraak – Vrijspraak – januari 2003

Hoe Tom Lanoye mij leerde dat het een voordeel is Vlaams Beweger te zijn.


Mag het verbazen dat partijen in deze tijden van politieke infantilisering voor stemplicht op 16 jaar pleiten? Ik roei weer tegen de stroom in en wil die optrekken tot 40 jaar. Ook belachelijk, akkoord, maar sedert enkele maanden zit ik zelf boven die grens en dus mag daar wel een bijzonder privilege aan worden verbonden. Ruim de helft van die 40 jaren Beweeg ik Vlaams. Ooit hand-in-hand met vader naar betogingen, nu hand-in-hand met zoon naar betogingen. Geloof het of niet, maar langdurig Vlaams Bewegen heeft zo zijn voordelen.

Op 29 november heropende De Boekuil na maandenlange verbouwingen. Die zit in een keten van twee winkels en is alleen al daarom sympathiek. Iedereen was uitgenodigd, ik dus ook. Jan Leyers zou komen “signeren”. Tom Lanoye ook.

Die naam stond daags voordien onder een stuk in De Standaard getiteld: ‘De jacht op Abou Jahjah is open’. De jacht op Lanoye dan ook. Dus ik naar de plechtige heropening.

Ik wachtte het ogenblik af waarop Lanoye even handtekeningenjagervrij zou zijn. Zolang kuierde ik door de hernieuwde zaak en stelde vast dat Lanoye is overgestapt van de kartonnen dozenhandel naar de blikken dozenbusiness. De betere blikken dozen wel te verstaan. Als ik het allemaal goed heb begrepen, kost zijn nieuwste trilogie 20 euro per stuk. Wie de drie volumes samen koopt, verpakt in een blikken doos met foto van Lanoye poserend als Boudewijn-met-de-pet, telt zowat 100 euro neer.

De koekendoos zonder koeken kost dus 40 euro? Is zo’n laagbijdegrondse kapitalistische afzettruc wel consequent met Lanoye’s progressieve imago? Neen, maar Lanoye’s inconsequentie is consequent, want zijn stuk over Jahjah was het ook in hoge mate (inconsequent, bedoel ik).

Toen de stroom blikken dozenkopers even was opgedroogd, sprak ik onze Prins der Vlaamse Letteren aan. ‘Was wel een dieptepunt hé, gisteren in De Standaard, mijnheer Lanoye’. ‘Hoe bedoelt u’, klonk het verbaasd. ‘Uw tekst krioelde van de inconsequenties.’ Ik kan wegens plaatsgebrek het daaropvolgende gesprek niet helemaal weergeven, maar Lanoye bezondigde zich tijdens de slechts enkele minuten durende gedachtewisseling onder meer aan volgende fouten: naast de kwestie antwoorden (hij bracht aan wat in zijn tekst wel correct was, ten onrechte denkend dat bewezen wordt dat een tekst foutloos is, als er juiste dingen in staan); op de man spelen (‘Wie bent u?’ - ‘Peter De Roover’ - ‘Dé Peter De Roover? Dan begrijp ik het al beter.’ ‘Hoe bedoelt u, mijnheer Lanoye?’ - '...'); kwaad worden (met stemverheffing: ‘Hang nog wat het slachtoffer uit’, nadat hij er zich seconden eerder over had beklaagd dat hij zo hard werd aangepakt voor die tekst).

Waarom verliest Lanoye, een verstandig man, de trappers wanneer hij - beleefd - kritisch wordt aangesproken tijdens een handtekeningensessie? Wellicht omdat Lanoye zich meestal omringd weet door beate aanbidders die geen kritische opmerkingen maken.

En zo kom ik terug op mijn beginparagraaf. Ik ben blij Vlaamse Beweger te zijn, want zo leer je omgaan met harde, ongenadige en zelfs onrechtvaardige kritiek. Als persoonlijkheidstraining kan het tellen, enkele jaren Vlaams Bewegen. Lanoye zou er goed aan doen Vlaamse Beweger te worden.

Commentaren

in de voorlaatste zin: persoonlijkheidstrainiNg

Gepost door: JDerieuw | 19-09-12

Reageren op dit commentaar

Is met deze verbeterd. Dus 'trainiNg'. Bedankt.

Gepost door: Peter De Roover | 19-09-12

Reageren op dit commentaar

a

Gepost door: MV | 19-09-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.