13-09-12

Hoerenjong en Vlaming

Doorbraak - Vrijspraak - 25 november 2008

Met het respect voor de Vlamingen en hun taal is het toch nog niet helemaal wat het moet zijn bij onze Franstalige landgenoten.


Waar is de tijd dat de Franstaligen de Belgische diplomatie beheersten? Voorbij, zo blijkt uit de cijfers. Buitenlandse zaken kon 33 Vlamingen aanwerven, maar van de dertig Franstalige posten geraakten er maar 17 ingevuld. Nu is het diplomatenexamen geen kattenpis. Voor geen enkele overheidsbaan ligt de lat zo hoog als bij de diplomatie.

Mogen we Leterme-gewijs beweren dat Franstaligen intellectueel niet bekwaam zijn om diplomaat te worden? Niet dus, want als het over de kennis van de Koude Oorlog, het Verdrag van Wenen of George Kennan gaat, dan weten onze zuiderburen even goed waar de klepel hangt. Tot de taaltest komt. Daarvoor slaagt maar een kwart van de Franstalige kandidaten.

We bedoelen niet de test van de kennis van Engels, maar van de grootste Belgische landstaal: het Nederlands dus. Bij Brusselaars lukt het nog wel een beetje, maar vooral de Walen gaan voor de bijl. Logisch, zeggen hoge ambtenaren, want het Nederlands is geen verplicht vak in het Franstalig secundair onderwijs. Als tweede taal verdrong het Engels het noordelijke bargoens waarvan wij ons plegen te bedienen.

Maar er is meer. Walen komen amper of nooit in contact met de Nederlandse taal. Ze hebben het in het dagelijks leven ook niet nodig. Als de school dan ook nog afhaakt, ja dan wordt zo’n diplomatenexamen niks natuurlijk. Kan tellen als illustratie van de stelling dat België twee landen is.

Met het prestige van het Nederlands is het ook niet echt goed gesteld in het zuiden. Op 25 september lazen we in De Morgen dat een RTBf-ploeg werd belaagd door allochtonen. Ze (de ploeg van RTBf) filmde voor een reportage over de moslimexecutieve voor Questions à la une. Tot een ruit van hun auto bleek ingeslagen en duur materiaal gestolen. Kort daarop omsingelde een groep van een dertigtal allochtonen de Franstalige televisieploeg. Het handgemeen bleef binnen de perken, maar er werden wel de nodige scheldwoorden gelanceerd.

En waarmee dachten die allochtonen de RTBf’ers te kunnen schofferen? ‘Hoerenjong’ is niet echt als compliment op te vatten. En als medelanders u ‘racist’ noemen, dan is dat ook echt wel als belediging bedoeld. Die klassiekers horen er bij. Maar het ging nog verder. ‘Ze noemden ons zelfs “Vlamingen”’, noteert De Morgen uit de mond van journalist Jean-Claude Defossé. Het woord “Vlaming” is voor Brusselse allochtonen dus een zwaar scheldwoord, maar voor de RTBf’ers blijkbaar een ultiem scheldwoord. ‘Hoerenjong’, tja, ‘racist’, holala, maar “zelfs” “Vlaming”. Dat gaat natuurlijk te ver.

Gelukkig konden de tot in hun ziel gekwetste RTBf-mensen zich beheersen, want stel je even voor dat ze de belagers “Marokkanen” hadden genoemd. Dat was niet alleen juist geweest – in tegenstelling tot het verwijt “Vlamingen” aan hun adres – maar een ernstige inbreuk op de racismewet. Dan zou het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding zonder twijfel zijn opgetreden.

Enfin, het gaat dus goed met de Belgische eenheid, als het woord “Vlaming” intussen is verworden tot grof scheldwoord. En als hoog opgeleide jonge Waalse intellectuelen vertikken Nederlands te leren, ook als ze het land willen vertegenwoordigen in de diplomatie. Leve België.

De commentaren zijn gesloten.